Piwuruk

“Bapa téh copét, Jang,” nyelang heula ngaregot cikopi. “Tapi silaing mah ulah nurutan.” Kuring jadi bueuk meunang mabuk. Barina gé saha nu hayang boga bapa copét. Kuring hayang gelar ti hiji indung nu salakina gupernur, mentri, atawa présidén. “Silaing kudu jadi jelema. Kudu nanjung. Kudu nyeungitan kulawarga nu geus bau bangké.”
Tibang unggeuk jeung unggeuk, bari angger tungkul. Teu némbalan, da teu butuh ditémbalan. "Ulah ka mamana, Bapa rék meuli roko heula!" Rumpu-rampa kana saku calana tukangna. “Ka mana dompét?” Bari tuluy ngarampaan unggal saku baju jeung calanana.
Kuring beuki ngeluk. Mélétét.

KuÉh Purnama

“Kuéh…! Kuéh…! Kuéh purnama..! ” pokna. Isuk-isuk kénéh manéhna nganjangan unggal lembur. Ngadagangkeun kuéhna. Ti wétan ka kulon. Ti kalér ka kidul. Taya nu meuli. Manéhna sabar. Tuluy wé leumpang. Harita poé geus beurang. “Kuéh…! Kuéh purnama…! Saha waé anu nuang kuéh ieu, hirupna bakal sacaang bulan purnamaaa…! ” Sorana rada ngalaunan. Peura. Teu paduli kana panonpoé nu aya di luhureunna. Manéhna ngan inget ka adina, anu unggal poé ceurik hayang bonéka. Sareupna. Can aya nu meuli waé. “Kuéh…! Kuéh…! ” sorana beuki laun pisan. Gubrag. Bulan purnama surup dina panonna. Les kapiuhan.

Nu Guyang Jeung Kesang

Sora keprok minuhan rohangan. Dunungan dilélér penghargaan salaku ménéjer nu suksés ngaronjatkeun ajén pausahaan. Ténder murudul. Pangasilan teu weléh ningkat. Sanggeus lekasan, dunungan ngajak ka rohangan nu biasa. “Thank’s Dyah, nih hadiahnya!” bari cipika-cipiki. Song konci mobil. Jaguar! “Ntar malem jangan lupa, yang istimewa buat Mr. Okinawa, ya?” Séréngéh nembongkeun huntu nu pinuh ku kawat. Horéam sabenerna mah. Kacipta lungséna, tapi kacipta ogé buruhanana.

Prasasti Jero Botol

“God save the queen! No future for you!” Manéh ngajorowok, tuluy mosing ka ratusan jalma nu keur pogo. Tutas konsér, manéh nyampeurkeun kuring. “Edan teu aing?” Ceuk manéh. Mcdonald dicekék pageuh. “Enggeus balik! Anggur ngacapruk!” Cekéng. “Anggur nu ngacapruk mah, lain aing!” Manéh némbal bari tuluy leguk deui. “No future for you téh keur saha?” Kuring nanya. “Keur jalma model manéh jeung aing. Cacah kuricakan. Hahaha...” Manéh nyakakak. Urang duaan nyusur trotoar sapanjang Badak Putih Pamoyanan, tuluy ngétan ngaliwatan gedong-gedong lawas nu lukutan. Anjog di alun-alun kabupatén, urang duaan reureuh sakedapan. Peuting ieu, teu kapireng deui waasna dedegungan kawas abad-abad nu geus lawas. Manéh bet tuluy nyoéhkeun kaos Sex Pistol kameumeut manéh nu rubat-robét, laju dipeundeutkeun kana botol Mcdonald nu kari satengahna. Cekés. “No future for you!” Manéh ngajorowok deui. Beleweng. Teu lila, sora sirineu blangbir narikan, muru gedong agréng nu kahuru.

Catetan:
1) God Save the Queen = Judul lagu Sex Pistol, band Punk-Rock Inggris taun 60-an.
2) Mosing = Istilah dina musik underground, 'ngajleng' ti luhur panggung ka arah nu lalajo.
3) Pogo = Istilah dina musik underground, 'jogéd (ilaharna ajrag-ajragan)'.

Cenah Ayeuna Kuring Milang Kala

Asa rumasa teu rumasa poe ieu istimewa, ti baheula nepi ka kiwari asa can pernah ngahaja ngayakeun riungan keur kuring, lain teu pernah ngariung di imah tp da etamah lain keur kuring tapi keur salarea bae utamana keur pangemut-ngemut kana perjalanan jungjunan urang salarea nyatana Kangjeng Nabi Muhammad SAW.
Naha bet kitu ?
Basa rek nulis ijazah guru nanya ka kuring, " Tanggal sabaraha maneh dilahirkeun ?".
Basa ditaroskeun ka pun bapa, jawabna teh, " Basa sabulan tas maneh lahir harita geunjleung Sukarno ngantunkeun".
Dikotektak dina catetan baheula weleh teu manggih iraha wedal kuring.
Meakeun kapanasaran kuring naroskeun ka pun biang, " Ema tanggal sabaraha ari wedal abdi ?", pun biang ngawaler poknateh hidepmah dilahirkeun dina waktu harita di masjid jami keur rajaban, " Jadi tanggal lahir hidepmah pas keur rajaban ".
" Dupi masehi na tanggal sabaraha ? ", ceuk kuring deui.
" Kumaha kahayang hidep bae etamah !".

Under The Same Moon

Jam dalapan isuk-isuk. Rap piyama. Lampu di unggal rohangan dihurung-hurungkeun. Hordeng ditutup-tutupkeun. "Nyai..barudak geus sarare? Akang mah rek nonton tipi heula, nya.." panonpoe beuki nerekel. Hawa karasa panasna. Tunduh. Reup luhureun korsi. "Kang..tos magrib. Geura siap-siap angkat didamel," ceuk pamajikan, ngahudangkeun. Dina leungeunna aya gelas nu disodorkeun ka kuring. Diinum. Aya nu ngeclak ragrag kana ramo suku, pulas beureum. Lampu-lampu dipoekkan. Hordeng dibarukaan. Sup kuring ka kamar. Piyama dilaan. Rap baju nu pinuh ku bulu, rap sihung disambung kana huntu. Wanci isa. Kaluar. Mongkleng. Unggal pasampangan papanggih jeung nu hurung paneuteupna. Teu patanya. Ukur babaung nu kadenge patembalan dimamana.

Jempling

Uluk salam teu ditembalan. Pupuntenan teu dimanggakeun. Ngetrok panto euweuh nu muka. Manehna teu apal mun geus sapuluh poe teu boga jirim.

Nu Sedih Di Pajaratan

Renghap carang gumulung jadi ngarahuh. Tonggoy ngalenghoy mawa lengkah ramohpoy. Kasedih geus meulit diri, tunggara nu ngeurad raga.
Dina satapak jalan. Korosak! sora kalakay katincak. Ngemprayna bulan teu bisa jadi pananggeuhan, sora jangkrik pating cikikik, nyeuseurikeun. Bebence kalah jiga nu ngalelece. Dangdaunan ting korosak ting garupay jiga ngajak pileuleuyan.
Reg, ngarandeg. Ngareret kana jalan nu cik keneh katincak. Ebreh, sarupaning kasedih narembongan, asa beuki nurihan. Kedepruk! nyuuh kana gundukan lemah. Cimata murubut geus teu bisa dibendung. Siit huncuing ngelak matak kukurayeun. Nu ceurik ngabangingik beuki rosa, Cimata raat, ngamalir kairid sedih.
Leungeun muntang kana tetengger. Seor! dumadakan aya angin ngagelebug marengan haseup bodas nu ngelun. Nu ngabangingik asup kana gulungan haseup, malibir kana sisi tetengger.

Kaseuit 13 Taun Ka Tukang Di Bali

Pukul 16:20. Kuring dahar jeung maneh di Warung Blue Sky Jl. Majapahit No. 82 Kuta, Bali. Breh kalangkang manehna pating nyalampeurkeun. Ingetan kuring ka manehna. Enya didieu pisan mimiti lalakon 13 taun katukang nembongan. Di tempat ieu pisan dimimitian. Rey, pating sariak rasa saawak-awak.
Sangu geus ngajagrag dina meja makan. Kuring dahar aya ku ponyo. Teuing pedah lapar meureun!. Tapi manehna mah bangun caman-cemen dahar teh kalan ukur dua sendok. Tuluyna mah sangu teh teu ditoel-toel deui. Paromanna bangun ku alum.Tapi kuring teu wani nalek.
Reres dalahar.
“Urang ka Legian, yu!” cek manehna kuring mah ukur unggeuk. Kuring jeung manehna dariuk di Cafe Legian bogana Wayan Sunarta. Angger pameunteu manehna siga neundeun kakuciwa. Kuring pura-pura teu merhatikeun.
Pukul 20:30.
Manehna ngaleos. Bebeja mah rek aya perelu sakeudeung “sakedap!” ngan sakitu-kituna anu kaluar tina sora manehna. Kuring ngaluarkeun hiji buku novel Ni Rawit, Ceti Penjual Orang karya Anak Agung Panji Tisna. Teu kungsi lima menit. Bledaaakkk!!!, sada sora anu ngabeledak siga mercon ratusan kilo. Ceuli kuring katorekan. Kaca-kaca mobil maluncrat mancawura. Awak kuring meuncleng tapi untungna teu kunanaon. Karasa eundeur bumi Legian lir dioyagkeun. Jalma-jalma katawuran. Anu ngajerit maratan langit lir anjing nu dipeuncit. Kuring muru jalan Legian. Katingali ramo-ramo keur ngorehan daging jeung tulang-taleng! Ratusan sirah paburencay.
Tapi, dimana ari manehna?. Weleh diteangan saban juru langit Bali teu kapanggih buuk salambar oge.

Guntreng

“Halow…”
“Enya, pokona mah kumaha wé carana……”
………………………………..
“Halow…”
“Sing tarapti,ulah salah, pokona mah sakumaha nu aya dina gempungan!!”
“Halow…”
“Masalah nu séjenna mah keun engké disawalakeun deui!”
“Halow…”
“Halow…”
“Halow…”
……………………..
“Kumaha ari geus kieu ?” gerentes manéhna bari murubut cipanon.

Simpé

Satumpuk sampur nyangkéré dina simpé. Kasedekkeun ku tumpukan samping jeung apok warna-warni. Baju satengah kabaya nu pinuh ku muté ngahiji dina peti nu teu disosi. Pagigir-gigir jeung goong nu teu weléh menekung. Bonang jeung saron teu pati patanya. Taya bédana, pada-pada leungiteun sora. Dina peuting nu mingkin sepi, kabéh nganti-nganti mangsa midang. Nganti-nganti harepan nu ngoléab duka ka mana.

Kop

"Kop badak, kop maung!" gerentes AS bari mangku budakna di pangberokan.

Suka

Gutrut ceu Lilah nulis dina salambar kertas
" Kang teu kedah naros deui nu kadua kalina abdi suka dipihukum kusalira, abdi suka ngiring hijrah kasalira , abdi suka upami akang ngadua sanaos dugika opat oge mangga lillahitaa'la , mung abdi teu suka upami akang mulih teu nelepon heula, hatur nuhun

Nyi Karinten

Nyi Karinten ngoléar ngibing sorangan. Dibaturan layung beureum. Ngalayang di antara pucuk eurih nu gararing di mumunggang. Daun sempur tingkoléang, areunteup kana gelungna. Tuluy areuy capithueur ngarayap ka labah ramo-ramona. Bray jadi sampur. Tongérét ngéar ti lamping. “Geura mulang, bisi aya Sandékala, Nyai!” Daun eurih ngahiur katebak angin. Lebah dinya geus suwung euweuh sasaha. Leungit huma. Ilang sawah. Sirna lembur. Kari dungus ahéng ngajejembrung. Nyi Karinten beuki motah ngalayang bari ngemat sukma jagat. Jep jempling. Tongérét simpé basa layung sakebat demi sakebat turun ti langit. Mumunggang beuki ngempur sakuriling. Cahya gaib ngabebela tina ibing layung Nyi Karinten. “Kami mah moal mulang, rék diampihan Sandékala!”

Poho Katemahwadi

Ku teu bisa dikenyed. Léngkah gagah.Teuneung ludeung. Tunggul dirarung catang dirumpak. Asa aing uyah kidul. Poho katemahwadi. Lali kana wiwitan. Timana jeung rék kamana. Blus kana lombang nu pinuh ku geugeuleuh.
Kungsi hayang hanjat. Tapi suku aya nu ngabedol. Gujubar deui. Atuh tuluy kokojayan. Dina sagara kanikmatan. Racun keur diri sorangan. Tidinya teu bisa hanjat deui. Awak katalikung panyangreud sétan. Mahluk tandukan.
Kalah meunang kabungah. Geuning sagala nyampak. Sagala disadiakeun. Hayang arak kari leguk. Hayang rucah kari der. Hayang judi kari prak. Loba-loba deui kasenangan. Enya dina leuwi nu pinuh ku geugeuleuh téa.
Rét kasakuriling bungking geuning loba batur. Sarua saruka bungah. Sarua milampah maksiat. Atuh asa beuki betah. Geuning lain kuring wungkul, cengkéng kawas hirup moal panggih jeung pati. Karasana ayeuna sanggeus sagala béak. Harta, jabatan jeung kulawarga ancur lebur. Korban kasarakahan. Korban rucah kamaksiatan. Taya nu bisa nulungan. Mahluk nu pikasineun teuing kamana ngilesna. Teu bisa nulungan.

Sangkuriang

Sang Resi Godi Suwarna mere parentah, sangkan Sangkuriang mateni si Tumang padahal mah bapana sorangan jeung kudu ngawin Dayang Sumbi nu sabenerna indung tegesna keneh. Sangkuriang neangan si Tumang. Aprak-aprakan. Di parjalanan manehna dihadang ku Sphinx (Sirah Manusa, Suku Singa, Beuteung Jangjang Garuda). Sphinx mere teka-teki pikeun dijawab, lamun henteu bisa ngajawab teu meunang diteruskeun perjalanan, tapi lamun kajawab pek teruskeun jalan. Teka-tekina nyaeta: Mun isuk-isuk leumpang ku opat suku, sore ku dua suku jeung peuting ku tilu suku. Mahluk naon ngarana?
Sangkuriang ngajawab, Manusa. Lamun manehna masih orok, ngorondang ku opat panyangga, dua suku jeung dua leungeun. Lamun geus dewasa leumpang ku dua suku. Lamun manehna geus kolot leumpang ku dua suku jeung hiji iteuk. Jawaban Sangkuriang bener jeung meunang diteruskeun.
Patunjuk Sang Resi Godi Suwarna teh bener-bener manehna laksanakeun. Di Leuweung manehna maehan si Tumang, Bapana jeung ngawin indungna, Dayang Sumbi. Parkawinan inses anak-indung eta ngalahirkeun opat anak.

Pinis

Gas dipolkeun. Setelan spontan. Teu hayang nengkep kupling ieuh. Ngan rem hareup nu kaengeuh. Rarasan nu tadi ngagendeng geus euweuh. Hag siah.
Moal. Moal ngalieuk ka tukang. Paur kapalingan deui kawas minggu kamari.
Kari dua pengkolan deui. Gilek ka kenca, motor ampir depa. Nyemprung deui. Leok ka katuhu. Ajeg. Jalan lempeng, motor teteg. Kelebet bandera geus katembong. Laju mengpengan. Nu sarurak beuki ayeuh-ayeuhan. Hareupeun garis, mangpirang motor tinggeuleuyeung lalaunan. Seak. Kuring pinis kadua ti tukang.