Update: 06 Agustus 2016 02:59:25
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Ahad, 19 Maret 2017 16:02
Yusuf S. Martawidénda: " Naha akun sim kuring dina web ieu janten aya dua. Nu hiji namina : Yusuf S Martawidenda Nun hiji deui namina : Yusuf S. Martawidénda nu hiji teu ngangge curek. Nuhiji deui ngangge curek dina e-na. TAPI NU LENGKEP DATA PROFILNA AKUN NU E-NA TEU NGANGGE CUREK HATUR..."
Salasa, 14 Maret 2017 16:22
Abdul Haris: " Alhamdulillah, kotrétan téh, tiasa katawis deui dina web. Hatur nuhun, Kang Dan...."
Kemis, 16 Fébruari 2017 12:29
Hamim Wiramihardja Coèlho: " Naha sesah geuningan bade ngeusian profil teh......."
Senén, 16 Januari 2017 06:47
Kang Mohen: " Sampurasuun..."
Ahad, 08 Januari 2017 23:29
Roni Rohendi: " Assalamualaikum, ngiring ngaderes palih..."
Rebo, 04 Januari 2017 07:41
Aris Siswanto: " ..."
Rebo, 04 Januari 2017 03:02
Elan Sudjanamihardja: " datang katimgal tarang tea meureun nya. nya bade ngiringan didieu yeuh da geuning ari nyiar pangarti mah tue aya watesna, boh umur atanapi tempat, sugan we aya paedah sareng mangpaatna. sim kuring ti aachen, jerman watesan ka walanda sareng belgia, elan sudjanamihardja, ari di aachen mah barudak mahasiswa nyarebatna..."
Ahad, 01 Januari 2017 22:33
Ridwan Melodian Plain: " Sampurasun..."
#
Manuskrip téh nyaéta kumpulan naskah pibukueun. Manuskrip fiksimini pikeun ieu...
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...

ASA TEU PERCAYA

Kénging Abah Soma
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 10:09:00

Bener-bener teu percaya sacongo buuk, malah asa ngimpi. Bener henteu? ieu téh.! ngomong sorangan na jero haté. Rék percaya kumaha, pan kuring téh hiji lalaki nu geus kolot. Umur genep puluh dua taun, rupa! Teu sabaraha, begéng. Kaayaan ogé, ukur ngadelkeun paméré batur. Teu kaharti ku akal séhat, éta aya hiji awèwé ngora, geulis camperenik. Imutna, sorana matak dédéngéeun, matak deungdeuleueun. Manéhna téh nananyakeun kuring, pas panggih kos nu geus loma pisan. Bari nangkeup sagala. Pok na.! "A.a kamana waé, abdi milarian! Mani sesah. Nanaroskeun ti tungtung gang nembé pendak." Cék manéhna teu asa-asa. Kuring ukur olohok, saha ieu awewe? bet nangkeup tipepereket, meuni éra kunu narémbongkeun. "A! Dimana linggihna? Hayu atuh! Tos teu sabar hoyong istirahat, sono hoyong ngobrol." Cenah bari semu ogo. Puguh wé kuring mingkin héran. "Wanawi saha néng téh." Kuring ngawanikeun. "Pan abdi Nunung pouziah nu sok ditulis na carita fikmin ku Aa." Cenah bari ngaléndotan. Puguh wé aya bungah. Éra ogé aya, da lain babad atuh.

BUDAK KUKUT

Kénging Ema Salamah
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 10:04:48

" Mah, Papah aya kahoyong tapi bingung kedah kumaha nyariosna inggis mamah teu sapuk sareng kahoyong papah." Ceuk salaki dina hiji peuting. " Naon kitu kapalay papah? Asal ulah ukeun widi gaduh deui insyaa Allah mamah ngiringan." Jawab kuring tandes." Moal atuh sayang! Pan tos janji cekap mamah nyalira bojo papah mah." Ceuk salaki bari ngesun deudeuh. Mun geus kitu pikiran sok asa ngawang - ngawang pinuh kabagjaan.
Rumah tangga kuring jeung salaki kasinugrahan. Nu keur keyeng hayang boga turunan aya nu nawaran budak yatim umur opat taun. Kacida bungahna, kacida bagjana. Kitu deui salaki kaciri romanna gumbira pisan jeung katingali nyaah deudeuhna ka budak najan anyar dikukutna tapi kanyaah kuring duaan tamplok lir ka anak pituin.
Tilu taun geus kalakonan. Hp salaki tinggaleun. Tiritit disada aya sms asup. Pangangguran dibuka." Pah si kaka lebet sakola ka SD nya? Omat nitip dugi ka mamah uih ti Hongkong!" Cenah. Leng......Les...

LOBA PAMÉNTA

Kénging Taufik Iman Taufik
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 10:03:44

Mama Tohri imam tajug geus mimiti ngalenggut. Takbirna les-lesan, kawantu wanci manjing janari leutik. Nu séjén sarua kitu, lelenggutan. Sabot kitu, jebul Sarmad datang. “ Euh ieu mah meni euweuh nu ngagiliran pisan, karunya Mama ngalenggut!” pokna. “ Sok ku manéh Mad!” ceuk Mang Obin nitah Sarmad takbir. Dekul baé Sarmad takbir, sorana bedas naker. Kampung karasa nyaring deui. “Alloh huakbar Alloh huakbar laa illaha illalloh huwawlloh huakbar, Alloh huakbar walilla ilham! Cikopina, rokona, sanguna, Akang, Euceu kadé poho geuwat candak ka dieu!” pokna, ditungtungan kitu. “Haar, si kasebelan mah, kakara ogé takbir sakali geus loba paménta!” ceuk Mang Obin, bari ngarawél mik tina leungeun Sarmad. Nu séjén nyéréngéh, puguh enyana ogé lapar.
Di langit béntang pating kariceup saruka bungah, mapag lebaran isukan.

KANG BOY

Kénging Asep Taptazana
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 10:01:28

Kang Boy, gagah, tegep, kumis ipis, matak nyeblak. Teu karasa méakkeun waktu paduduaan, uplek mudalkeun kasono, nu teu bisa ditahan. Ngambah sagara, éndah, silih simbeuh ku ungkara nu ngapungkeun rasa ka méga di jomantara.
Kang Pratama, nu mihukum kuring, ukur tempat nitipkeun awak sakujur, jeung mihapékeun adi satilu-tilu nu keur ngabutuhkeun biaya sakola.
Kang Pratama boga pausahaan di Jakarta, jeung cabang di sakuliah Indonésia. Kang Pratama mah henteu romantis. Kuring asa disaruakeun jeung barang séjénna, tara ieuh diajak ngobrol atawa curhat.
“Lusi teu acan bobo?” ceuk Kang Pratama, basa balik gawé, pas kuring kakara anggeus chatting jeung Kang Boy.
“Teu acan,” ceuk kuring, laju ngagolédag. Ngan panasaran, naha Kang Pratama henteu ngajak sosonoan heula. Hawar-hawar ti kamar mandi, Kang Pratama keur nyanyi.
Sajorélat, kuring nempo hapé Kang Pratama ngagolér dina luhureun tempat saré. Kuring gura-giru mukaan hapé Kang Pratama.
“Kang Boy, iraha urang pendak?” Éta pamungkas, basa kuring chatting jeung Kang Boy.

MODUS RAMPOG

Kénging Sopyan Ats Tsaury
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 09:53:49

“kaluar euy!” Nu saurang bari moro kana kaca mobil. Nu saurang deui katempo ugal-ugil nangtungkeun deui motor.

Kaca mobil dipéléngékeun saeutik. Teu deuk turun.
“Deuk naon?” Teugeug da rumasa teu salah
“Itu tingali atuh” Pokna bari nunjuk kana motor.
“Naha da teu nanaon didieu mah. Didinya nu ngaguprakeun manéh”
“Lungsur heula wé pa saéna mah” Nu saurang deui rada saréh, bari nyampeurkeun sanggeus manéhna nunda motorna sisi jalan.

“Tuh ditu atuh” nunjuk ka Pom Bénsin di hareup

Jut turun. Srog duanana nyanghareup. Ronghéap satpam Pom Bénsin.
“Aya naon pa?” Satpam nanya.
“Ieu teu pupuguh yeuh ngagubragkeun manéh hareupeun mobil untung teu katabrak ogé.” Ceuk kuring nerangkeun.

Hog hag aya saparapat jamna. Itu ieu embung éléh. Satpam nyapih. Éléh déét golosor duit lima puluh rébu.

Gura-giru balik deui kana mobil. Gebeg. Panto mobil geus muka. Leng bumi alam asa muter. Léptop jeung duit gajih karyawan bulan ieu geus ngahiang.

SALAH NGADO\'ANA

Kénging Ema Salamah
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 09:50:32

" Ari akang naha ngarasula ka Onah? Ari kitu shaom kawajiban ti saha? Pan Onah mah teu miwarang shaum komo maksa mah, da Onah mah teu ngajangjikeun pahala sareng siksa ka Akang!" Omong Onah ka Maman salakina."Enyaaa akang apal, Nah! Allah nu ngawajibkeunana, ngan akang teu kuat hanaang! " Jawab Maman. Ceg kana arit jeung sundung laju indit ka kebon.
Nepi ka kebon nyalingker ka deukeut rungkun Kaliandra. Luak lieuk ka sakurilingeunana. Sanggeus ngarasa aman taya nu nangenan, kusiwel ngaluarkeun botol cai jeung roti tina kantong bututna. Keur ngalekik nginum teu kanyahoan ajengan Solih nu tas ngarit geus aya tukangeunana." Kakara saur nya,Man?" Saurna.Maman ngagebeg reuwas, botol nepika ragrag tina leungeuna.Gancang ku Maman dihalangan ku sukuna." Ajengan, kuring salah maca du\'a niat puasana tadi janari jadi ayeuna batal puasana." Omong Maman arap ap eureup eup. Salah kumaha,Man? Tanya Ajengan deui." Enya nawaituna kalah nawaitu shaom moal godin." Jawab Maman beuki gugup. Ajengan ukur males ku imut laju ninggalkeun Maman nu ngayekyek asa wirang katohyan teu puasa sanajan inget omongan Onah pamajikanana kudu Lillah lain Li-onah.

SAWARGA

Kénging Asep Rahayu
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 09:49:44

Mimiti mah teu narima, asa diteungteuinganan ku salaki téh. Hirup rumah tangga ampir limalas taun runtut raut sauyunan anak dua sajodo asa geus sampurna. Ari pék teu gugur teu angin salaki ménta ijin ngawayuh, karunya cenah randa anak hiji kudu ditulungan. Ceurik mah ceurik béak karep tapi dasar nasibna kudu kitu.
Tungtungna kuring nyaluyuan, hadé kénéh kitu batan salingkuh, matak goréng balukarna mening nurut kanu aturan agama sugan hirup jadi berekah.
Geus lima taun leuwih hirup jeung maru, ah lain maru da asa ka adi geuning. Barudak alakur boh jeung budak bawana komo jeung anu sabapa mah da puguh keur lucu-lucuna.
Ayeuna salaki geus taya dikieuna. Kuring jeung manéhna bibilintik muka usaha rumah makan da manéhna pinter masak, ari kuring karesep kana pepelakan jeung lauk koy titinggal salaki.
Dipasieupkeun rumah makan anu liuh ku tatangkalan jeung kekembangan dihias balong koy. Kabéh jualeun.
Hirup hurip turun naék susah senang disorang babarengan.

KIWARI MANÉHNA NYAHO

Kénging Rudi Riadi
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 07:35:01

Méméh tambang dibeulitkeun kana beuheung, manéhna nyieun surat:

“Hampura, ngaran anjeun geus dikurebkeun dina haté. Najan tetenggerna masih kénéh ngalangkangan. Tapi peuting ieu mah, kuring teu walakaya. Dipaksa pikeun mundur deui ka tetelar panineungan. Mangsa dosa-dosa nu suksés disébakeun ku duaan. Hampura, tepung taun ayeuna mah teu bisa ngawilujengkeun. Lantaran aya nu leuwih hak ngawilujengkeun. Najan imut anjeun masih kénéh nyilhuét dina haté. Hampura, kuring geus teu bisa ngalukis anjeun dina kanvas lamunan. Najan pulas-pulasna nyésa kénéh jadi gambar kapeurih. Hampura, kuring teu bisa ngahampura anjeun.”

Kiwari manéhna nyaho, ieu surat teu kungsi nepi ka nu dituju.

“Bahasa apaan sih, ngga penting banget...!” Keretas dibebeskeun kana wadah runtah ku hiji wanoja nu geus meuli goréngan.

NU GEULIS

Kénging Sopyan Ats Tsaury
Dipidangkeun dina lapak 14 Juni 2017 01:25:19

Geulis. Ngora kénéh deuih. Ngakuna gawé di bank Danamon. Keur nyukcruk salaki cenah geus tilu bulan taya béja. Ngan cenah nyebutkeunana mah ditugaskeun ka sakola bapa, guru IPA, pokna téh.

Salaki kalah Ngahuleng da puguh taya guru nu anyar. Enya perlu ku guru IPA mah.

“udah aja sementara Neng di sini. Nanti bapa cari informasi”
“Terima kasih pak. Bapak baik.”

Sapoé dua poé, ampir deuk saminggu. Salaki ngulincer ka ditu ka dieu. Neleponan kawawuhan di sakola séjén. Angger nyamos.

Poé ka genep jol lanceuk nganjang. Der uplek jeung tamu. Malah waktu pamitan, tamu téh deuk ngilu wé cenah ka Ciparay dadaku teu kuat tiris di Pacét mah. Kadua deuk terus mulang deui wé ka kota sabab heubeul teuing bisi dipentog ku dunungan di tempat gawé.

Selang dua poé lanceuk ngurunyung bari rawah riwih. Cilaka. Tamu téh teu kanyahoan losna peuting-peuting. Perhiasan jeung pakéan nu pantes ledis digerejud. Beu. Tayohna.

WAKTU

Kénging Ari Andriansyah
Dipidangkeun dina lapak 13 Juni 2017 22:39:50

Ungkleuk-ungkleuk, ruag-rieg. Manéhna lana diuk dina korsi goyang. Satuhu nuguran waktu bangun aya nu ditungguan. Nukangan ranjang nu kari rarangsak kulambu jeung harimumu. Kongkolak panon jero, katutup gigimbal buukna nu ngarumbay meuntas panyarandéan. Sedeng ranggoas kuku ngawulung, sawarna jeung getih dina gelengna beuheung ngawuwung.

Rerengat ubin, reregas kusén, katut reremek potrét pangantén ditalikung kekebul nahun, lawas jadi saksi lalampahan. Sakapeung midangdam mun pareng purnama midang, sakapeung ngabangingik mangsa hujan ngaririncik. Taya nu haat maturan. Nu datang, nu mulang, nu lawas didagoan, ukur hiliwirna angin larsup tina panto jeung jandéla bolongor. Taun-taun ngemu rusiah, tapi saniskara nu kapibanda ngaruhit sumerah.

Peuting ngawincik kapeurih. Manéhna ngabangingik deui, dipirig gebrétna hujan nu nyurulungan rarambat areuy jeung bebejad témbok. Aya ngaran teu eureun disambat, aya adegan diludang jeung dikaluat. Ka rohang tengah, teuteup reueuk jeung ranggah ramo-ramo nahnay tujulna. Kalangkang narémbongan. Aya lalaki ditelasan. Aya awéwé roroésan mokaha dirangsadan. Laju ngagulawing dina wedelna tambang.