Update: 06 Agustus 2016 02:59:25
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Ahad, 19 Maret 2017 16:02
Yusuf S. Martawidénda: " Naha akun sim kuring dina web ieu janten aya dua. Nu hiji namina : Yusuf S Martawidenda Nun hiji deui namina : Yusuf S. Martawidénda nu hiji teu ngangge curek. Nuhiji deui ngangge curek dina e-na. TAPI NU LENGKEP DATA PROFILNA AKUN NU E-NA TEU NGANGGE CUREK HATUR..."
Salasa, 14 Maret 2017 16:22
Abdul Haris: " Alhamdulillah, kotrétan téh, tiasa katawis deui dina web. Hatur nuhun, Kang Dan...."
Kemis, 16 Fébruari 2017 12:29
Hamim Wiramihardja Coèlho: " Naha sesah geuningan bade ngeusian profil teh......."
Senén, 16 Januari 2017 06:47
Kang Mohen: " Sampurasuun..."
Ahad, 08 Januari 2017 23:29
Roni Rohendi: " Assalamualaikum, ngiring ngaderes palih..."
Rebo, 04 Januari 2017 07:41
Aris Siswanto: " ..."
Rebo, 04 Januari 2017 03:02
Elan Sudjanamihardja: " datang katimgal tarang tea meureun nya. nya bade ngiringan didieu yeuh da geuning ari nyiar pangarti mah tue aya watesna, boh umur atanapi tempat, sugan we aya paedah sareng mangpaatna. sim kuring ti aachen, jerman watesan ka walanda sareng belgia, elan sudjanamihardja, ari di aachen mah barudak mahasiswa nyarebatna..."
Ahad, 01 Januari 2017 22:33
Ridwan Melodian Plain: " Sampurasun..."
#
Manuskrip téh nyaéta kumpulan naskah pibukueun. Manuskrip fiksimini pikeun ieu...
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...

PANGDUNGA SEPUH JAMAN NOW

Kénging Ujang Rahmat
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 09:27:16

"Jalu, Bapa mah moal nurutan kolot baheula mun ngadungakeun anakna. Karasa ku Bapa, ayeuna"

"Kumaha kitu, Bah?" Ceuk kuring, ngaabahkeun bapa sorangan.

"Pan kieu ngadungana téh...
Onod, hirup mah sing peurih ngarah boga peurah, sing prihatin ngarah motékar...
Matak nepi ka kiwari bapa mah can kungsi boga motor-motor acan, teu kawas batur. Boga kandaraan ukur sawangan.
Sawah jeung kebon gé, ukur ngagawéan nu batur." Pokna dumareuda.

"Ari ayeuna badé ngadungana kumaha kanggé abdi, Bah?" Cekéng, panasaran.

"Kieu...
Sing senang hirup, ulah prihatin. Sing kapanggih dunyana, kasampeur ahératna.
Tong kagok boga pamajikan téh, mun bisa mah opat!
Bapa gé hanjakal teu ngalaman nyandung, ukur kahayang hungkul!" Pokna téh kitu!

Kuring calangap ngadéngé ucapanana. Teu nyangka!
Naa atuh, ari belewer téh, pangarih ngabelewer ti lawang dapur.

"Kumaha, Akang, kukupingan téh palay nyandung!"

Ema ngabedega.
Karunya, bapa, mani pupuringisan dijiwir.

"Nuhun, Abah, pidu\'ana, sugan dijabah" Gerentes haté.
Teu diomongkeun, bisi sarua meunang pangjiwir!

PESTA

Kénging Teh Mia Sumiati Dahlan
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 09:26:25

poé saptu harita téh kuring keur lempang dina trotoar. Teu lila barang gék diuk, burudul téh aleutan nu tarumpak motor mani ngabrul. Sora kelakson jiga nu patarik-tarik, ditambah ku sora kenalpot nu digaur-gaur matak gandéng. Nu tarumpakna pating corowok bari ngacung-ngacungkeun leungeun siga anu démo.

"Lulus, Euy! Lulus...!"
Salah saurang ngagorowok tarik pisan. Baju bodas pondok jeung calana panjang kelir enog asin, pinuh ku warna-warna cét urat-arét. Buukna ogé, sarua pinuh ku warna-warna cét percis ondél-ondél.

"Jing, jablay! Lulus euy?"
Baturna nu séjén ngagorowok.
"Hayu pésta euy, Gong!"
Nu saurang ngagorowok embung can éléh tarik. Eak-éakan saruka bungah.
"Hidup! Hidup!
Salah saurang baturna nu motorna pangtukangna, nyérépét ngudag tarik pisan, dina gigi opat jigana mah, gasna dipolkeun.
Siriwik, jebréd. Nenggar tarik pisan.
"Anjiiing...!"
Les, palastra sapada harita.

TUGU PANGLAWUNGAN RASA

Kénging YusKa Sadéwata
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 09:20:24

“Angga, nging telat!”

Tabuh sapuluh peuting. Léok. Rég. Hareupeun wangunan heubeul, toko buku panineungan, lebah péngkolan. Palataranana reuteum ku motor, sawaréh plat luar kota. Tukang parkir rikat merenahkeun. Kolébat. Kempotna, cureuleukna, makutana nu ngarambueuk. Asa cangcaya. Nyaan tepung deui? Rahuh. “Sakedap gé wios, please!” Nyeuit. Naha baheula sulaya? Tapi, sésa peurih mingkin kasilih.

“Di mana, Rin?”

Parapatan Tugu. Mandara lawungna rasa ayeuna-baheula. Haliwu. Badis kariaan. Tinggarimbung. Deukeut diorama, lebah ‘Pal Putih’-na, sakuriling-bungkingna. Popocongan jeung bregodo témbong sayaga. Jeprét, jeprét. Burinyay. Pagaliwota. Patalimarga heureut ku mobil, motor jeung jelema. Ratusan sepéda macangkrama. Mana manéhna?

“Anggaaa!” Moal bireuk, halimpuna. Baheula, haleuangna nu mentang asmara. Lieuk. Moal kalinglap ku gamis jeung kurudungna. Bréh. Imutna, teuteupna. Geulis cara baheula, taya cawadeunana. Tapi, juru panonna gular-giler, nengetan kénca-katuhueunana.

Berebet. "Iya, Bundaaa!" Budak leutik, nyikikik. Nunjuk popocongan nu ngarenyuan. Gabrug. Diakeup deudeuh, diusapan. Manéhna. Silih rérét jeung gigireunana. Ger. Saleuseurian. Ngaweuhan. Mirig ieu léngkah, gasik ngajauhan.

ASIH NU MATRI

Kénging Tatin Sardjiman
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 08:25:32

Taya wangunan. Tapi jandélana muka.
Parahu nasib téh geuning ayeuna mah geus nepi ka palabuhanana.
Tapi naha? Naha ieu haté bet terus yakin mun anjeun téh aya, remen milu leumpang dina panineungan. Nétra anjeun anu seukeut, niruk waé kana haté, nyababkeun kuring terus mesat ngapung, ngalayang kakalayangan ka awang-awang néang katumbiri.
Deuh... di mana atuh nya néangan kabagjaan? Geuning mangsa, teu nunjukeun di mana lebah-lebahna.
Ka saha nya kudu nanya? Naha dunya bet ngabigeu?
Sagala du\'a anu direkéskeun keur kabagjaan anjeun, ngeliran langit.
Béhna urang téh ngahiji. Anjeun kalangkang kuring. Tapi urang teu pernah bisa babarengan. Moal pernah bisa babarengan.
Surat ondangan leuseuh balas dikecemel. Cinétra ngamalir, hésé saatna.

SABOT LAMPU HÉJO

Kénging Hamim Wiramihardja Coèlho
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 08:23:43

Parapatan Pasirkoja. Ukulélé disarandékeun kana témbok. Gék, diuk gigireun Si Amat, budak rumaja, kuru, kucel, tara mandi. Manéhna peureum-beunta nyeuseup elém nu disulusupkeun kana kaosna.

Burudul..., duit beubeunangan ngamén diburudulkeun, diitung. "Ménta, A!" ceuk Si Amat, leungeunna namprak. "Usaha atuh!" cekéng. Sup, duit dipésakan deui.

"A, bener kitu nu narumpak mobil alus téh gawéna loba nu korupsi?" Si Amat nanya, tutunjuk kana sababaraha mobil nu ngaliwat.
"Aya nu kitu, aya nu henteu."
"Cenah loba nu dikorupsina téh nya?"
"Heueuh dina warta mah, tapi lain urusan jeung uruseun urang nu kararitu mah, Mat."
"Tapi, A! Lamun dibikeun ka Amat mah pan Amat bisa usaha, bisa muka pausahaan, héhéhé."
Belewer..., kaléng elém dibalédogkeun!

"Mat, keur kaancikan saha? Rada bener ayeuna mah ngomong téh!" Nyéréngéh. Kagugu.
"Ah, Si Aa mah!" ngabéléhém, "Amat téh bosen di jalan waé, A, geus hayang usaha."
"Hayang usaha naon?" cekéng. Panasaran.
"Hayang muka pabrik elém," témbalna bari nyenghél.***

PANYAKIT

Kénging Mamal J
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 08:23:05

Resep pisan ngukuy taneuh, keur padumukan jeung pangsaréan. Beuki muncugug, luhurna ngaguliweng buleud. Bau kolong jeung hapeuk teu dipaliré, da puguh betah. Sakapeung hayam daratang, tingkaroréh tingparacok. Geuwat nyumpel, salamet tina seukeut papatuk.
"Lebah dieu biasana mah, Gan!" Sora bedas ngagareuwahkeun. Dodongkoan bari ulak-ilik.
"Sok pangoréhankeun ku Mang Daman!" Nu nangtung milu niténan.
Karasa asa urug. Taneuh meunang capé ngukuy dibukaér. Kahayang mah geuwat lumpat, teu bisa. Ukur nyumpel bari ngadégdég.
Kerewek. Dua ramo gedé nyomot. Roronggéapan teu walakaya. Sup ka na palastik, eungap pisan. Teuing rék dibawa kamana.
Geleser mobil sédan maju, meulah jalan aspal nu leucir sabada hujan.
"Teureuy sakaligus, Gan!"
"Asa-asa, Mang!" Rada seuri saeutik.
"Yéy, pan ubar, Gan!"
Belewer. Asa dibalangkeun ka nu keur calangap. Jebréd. Tipaparaduk neunggar liang tikoro. Can gé eureun kareuwas, cai ngagolontor mawa palid ka jero beuteung.
Pluk ragrag. Luak-lieuk hémeng, loba bacaan cocorétan tina getih. Riba, korupsi, maok. Les kapiuhan.

NALIKA CINTA AMPROK JEUNG TASBÉH

Kénging Erwin Wahyudi
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 08:14:25

Pasosoré. Langit béngras. Nu kungsi mulas rohangan haté, kasampak keur ngajanteng di buruan. Pantes ketug jajantung beuki ngerepan ogé, da disawang mah takdir téh bakal nyapih salawasna. Sabot kitu, nu kungsi mihapékeun anggang salila dalapan purnama téh kadon ngasur-ngasur imut binarung gugupay, tapi jiga nu asa-asa. Hayang nganaha-naha heula satadina mah, tapi teu dibéré wasa. "Aya naon?" cekéng, sabada cipanon nu cikénéh ngawakilan pancén biwir geus raat. "Seja nyumponan jangji bihari," témbalna bari ngeluk. Kabeberah ku angin, nu ngabegegel téh teu burung léah. Ongkoh dina émprona mah haté jeung biwir téh pasalia pisan. Enya, apan remen miharep sangkan ranggeuman cinta buru-buru mulangkeun deui jirimna, laju nilepan kasono bari ngawasuh sakur kapeurih. "Isuk deui mah ulah sok néangan saha nu pangbenerna," cekéng, basa keur nyangsaya dina rangkulanana. "Sapuk, da geuning béda kamandang téh sajatina mah pada-pada embung kaleungitan," haréwos sabada pakait létah. Peuting beuki tingtrim basa babarengan ngagerendengkeun hiji kalimah, "Subhanalloh..."

KALANGKANG DINA BULAN

Kénging Ipa Lutpiani
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 08:10:27

Geus kabiasaan budak téh, lamun datang caang bulan opat belas sok anteng nagog dina balkon kamar. Enya, teu apal tanggal dina kituna mah, tapi manéhna cukup jelas ningali bulan lamun buleudna geus sampurna. Siga peuting tadi, satutas solat isa, budak gura-giru ngajak ka balkon.

"Mah, sae nya?" Pokna bari teu lésot neuteup bulan.
"Muhun, saé pisan."

Teu lila, gék diuk dina lahunan, laju ngoléséd jadi ngagolér. Mun geus kieu téh sok genah ngusapan. Inget mangsa kuring baheula keur sarua sapantar manéhna, sarua resep neuteup bulan nu keur sampurna buleudna. Baheula, kuring resep ningali kalangkang nu kagambar dina bulan, gambar nu bisa ngasupkeun kuring kana golongan musyrik. Untungna harita kuring masih budak, can ngarti kana agama.

"Mah, dede hoyong ka bulan." Pokna bari neuteup.
"Badé naon ka bulan?" Kuring panasaran.
"Dede hoyong ningal putrana Allah nu sok diais di bulan. Tuh, tingal ku Mamah, Allah nuju ngais putrana."

Gebeg.

AYA NU KURANG

Kénging Emon Suryadilaga
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 08:09:10

Koloyong ka tepas imah. Gék, diuk dina korsi hoé réyod bari disarandékeun kana témbok tepas. Segur nyeungeut udud. Panon anteb neuteup peuting nu simpé. Asa aya nu kurang.
"Oh heueuh, cikopi!"
Koloyong ka dapur, laju ninyuh kopi hideung. Kakaratak kana kulkas sugan aya dahareun, goréhél, biskuit kalapa sésa peuting kamari.
"Lumayan, tamba euweuh gahél-gahéleun," bari indit deui ka tepas imah.
Ngahuleng. Regot, cikopi. Am, biskuit, hambar teu puguh rasa. Segur, udud kadua diseungeut. Asa aya nu kurang kénéh.
"Naon atuh?" ngahuleng ngaraga meneng.
Ceg, kana hapé. Bray, muka pésbuk, muka mésénjér. Angger, asa aya anu kurang.
Cekés, nyeungeut udud. Angger...! Beuki jero ngenyot udud, rasa aya nu kurang kalah beuki rosa.
"Kang...! Pasti bakal kirang. Margi Nung, taya di sagédéngeun Akang." Hiji sora ngagareuwahkeun. Gep, satukangeun aya nu meungpeunan panon. Karasa nyecep. Gep, dicekel pigeulanganana, laju cengkat bari malik.
Prul...! Dedeg nu aya hareupeun kuring dumadak muruhpulan.

SAJATINING ASIH

Kénging Nadzifa Salma
Dipidangkeun dina lapak 06 Désémber 2017 05:49:22

Salju turun ipis miripis, angin tiis ngahiliwir. Langit nyésakeun sagurat srangéngé, sumiratna kur mélétét na sela-sela méga kulawu. Jiga nu wegah medal, wegah nyingraykeun lalangséna.
Di jero Okiya. Rap, Haregi nutupan awak nu sampulur. Dangdanan Oshiroi mapaésan rupa, lipen ambucuy katut sipat halis ogé teu katinggaleun. Buuk digelung has wanoja Jepun.
Nyanghareupan kaca eunteung. Bréh, lalakon welasan taun kalarung. Mimitina reueus ka nu jadi indung, jorojoy boga cita-cita hayang neruskeun tapak lacakna.
Ti umur salapan taun geus jadi pangeusi Geiki Gakko. Loba kaparigelan diajarkeun. Ti mimiti ngawih, ngibing, ngajentréngkeun Shamisen, nyicikeun citéh atawa sake, nepi ka masrahkeun awak sabeuleugeunjeur ka sakumna lalaki nu daratang.
Waktu ka waktu dilakonan. Tug nepi ka dipanggihkeun jeung salah sahiji tamuna. Tamu matuh, nu saban poé ngélékéték haténa. Ngendag-ngendag cita-citana nu ti baheula mula dicekel pageuh.
Kiwari, mata heulangna neuteup anteb. Réma silih ranggeum. Rasa, renghap, gedurna jajantung ngawirahma ngajadi hiji.
"Geulis, Akang baris satia nganti-nganti robahna mangsa! "

Catetan:
Okiya : Hiji rohangan husus pikeun wanoja Geisha
Haregi : Kimono
Oshiroi : Dangdanan medok nu rupana bodas
Geiki Gakko : Sakola husus pikeun calon Geisha
Shamisen : Kacapi Jepang