Update: 06 Agustus 2016 02:59:25
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Ahad, 19 Maret 2017 16:02
Yusuf S. Martawidénda: " Naha akun sim kuring dina web ieu janten aya dua. Nu hiji namina : Yusuf S Martawidenda Nun hiji deui namina : Yusuf S. Martawidénda nu hiji teu ngangge curek. Nuhiji deui ngangge curek dina e-na. TAPI NU LENGKEP DATA PROFILNA AKUN NU E-NA TEU NGANGGE CUREK HATUR..."
Salasa, 14 Maret 2017 16:22
Abdul Haris: " Alhamdulillah, kotrétan téh, tiasa katawis deui dina web. Hatur nuhun, Kang Dan...."
Kemis, 16 Fébruari 2017 12:29
Hamim Wiramihardja Coèlho: " Naha sesah geuningan bade ngeusian profil teh......."
Senén, 16 Januari 2017 06:47
Kang Mohen: " Sampurasuun..."
Ahad, 08 Januari 2017 23:29
Roni Rohendi: " Assalamualaikum, ngiring ngaderes palih..."
Rebo, 04 Januari 2017 07:41
Aris Siswanto: " ..."
Rebo, 04 Januari 2017 03:02
Elan Sudjanamihardja: " datang katimgal tarang tea meureun nya. nya bade ngiringan didieu yeuh da geuning ari nyiar pangarti mah tue aya watesna, boh umur atanapi tempat, sugan we aya paedah sareng mangpaatna. sim kuring ti aachen, jerman watesan ka walanda sareng belgia, elan sudjanamihardja, ari di aachen mah barudak mahasiswa nyarebatna..."
Ahad, 01 Januari 2017 22:33
Ridwan Melodian Plain: " Sampurasun..."
#
Manuskrip téh nyaéta kumpulan naskah pibukueun. Manuskrip fiksimini pikeun ieu...
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...

KATALAR PATIHAH

Kénging Fauzi Nurrahman Al-Wahidiyah
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 07:28:40

Kabèh nu jadi kolot tinangtu hayang budakna garedè dunya haradè ahèrat. Tapi keun saheulaanan dunya mah, da kasolèhan leuwih alus komarana tibatan harta. Budak Nyi Juminah Si Cikal jeung Si Bungsu baralik ngaji bari atoh cumarita. "Mamah, ayeuna mah dèdè tos katalal patihah. Nya kan Tèh?" lanceukna nyèrèngèh. "Cik sok atuh dè ah," pentès lanceukna. "Bismillaahillohmaanillohim, alhamdulillahilobbil \'alamiin, allohmaanillohiim, maaa... maa... Maah dèdè hilap. Hèhèhèh." bari gagaro teu ateul. "Wuuu balèlol kènèh gè," lanceukna nyiwit. Adina kebi, tuluy ngelèlan. Daèk sotèh ngapalkeun, dumèh dibibitaan bakal dipangmeulikeun koko anyar ku lanceukna. Reup mèga angkeub. Clak-clèk ci hujan turun. Laun-laun jadi miripis. "Dè urang uih yu hujan yeuh,"
"Hmm, kè wè ah betah kènèh."
"Èèh tingal hujanna ageung,"
"Alim! Dèdè hoyong ngalèncangan mamah didieu!"
"Dèdè bisi teu damang, hayu!" ngajèwang leungeun adina. Tapi nu dituntun kalah totojèr. "Alim ah," hing ceurik. Regeyeng adina dipangku, dibawa nembus hujan nu ngagebrèt ninggalkeun taneuh pajaratan.

PILEULEUYAN ANTI

Kénging Atie Nur Agustina
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 07:03:05

Ngadéngé béja Anti abus deui rumah sakit, geuwat kuring indit ngalongok jeung Ratni. Anti téh babaturan sakélas di SMA. Kuring nelepon sobatna ngaranna Sari di Ciparay, tapi manéhna teu bisa ninggalkeun pagawéanana.
Panon celong, awakna beuki béak, selang infusan jeung selang oksigen ranteng dina leungeun jeung irung. Beungeutna sepa. Panyakit kanker nu ngalantarankeun Anti kudu terus-terusan dirawat. Nempo kaayaanana, haté téh ngarakacak sedih. "Anti sing kiat nyaa, insya Allah damang deui". Manéhna ukur unggeuk lalaunan bari carinakdak.
"Hatur nuhun ka sadayana, pidu\'ana mugia pun bojo enggal damang deui". Ceuk salakina dumareuda.
Dua poé ti harita, Anti nelepon hayang panggih jeung sobatna Sari. Ku kuring ditepikeun ka Sari, tapi manéhna can bisa nepungan.
Soré harita kuring meunang béja Anti tuluy geus teu kuat ngalawan panyakitna. Dibéjaan kitu Sari ngan ukur nyegruk hanjakal teu bisa panggih heula.
Pileuleuyan Anti mugia anjeun Khusnul Khotimah.

RUSIAH HATÉ(2)

Kénging Ris Ha
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 06:20:18

Brak...! Blak panto kamar muka, geus kajudi pikitueun. Angger reuwas, ngarangsud kajuru dibulen simbut. Haris muru Yudi. Gerewek! Tuluy dihanca diteunggeulan. Kuring kocéak dengék teu wasa nyaksianana. Tiis, Haris ngaléos teu ngalieuk deui.
"A antosan! Abdi tiasa ngajelaskeun!" ngagorowok, teu dirérét sapisan.
Gura-giru muru Yudi.
"Teunanaon Lin, jamak sakieu mah." Miheulaan nenangkeun.
"Hapunten Yud, demi Lina sareng Haris, Yudi nu janten korban."
"Ssst... teu sawios, tatu lahir mah saminggon gé lipur, tapi raheut haté tiasa saumur-umur." Yudi mésem.

"Hapunten Lina sareng Yudi. Kapaksa nyandiwara, kanyaah sareng kacinta salira nu janten margina. Pisakumahaeun larana pami urang kedah paturay nalika salira nuju meumeujeuhna mikacinta. Bénten carita, mun paturay nalika salira miijid ieu diri."
Panon beueus, nyegruk nyuuh kana bantal. Awak beuki ngorotan, unggal batuk teu weléh aya getihan.
"A Haris, ayeuna salira aya di tanah sabrang. Mugia pinanggih kabagjaan, tos mangsana ngucap pileuleuyan, jungjunan. Leukeumia nguger laku ieu diri. Tos dihin pinasti."

CATETAN IMIGRASI

Kénging Gugun Gunawan
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 05:44:01

"Roqom Asyroh, Syubbak Khamsah", aya sora. Jung Madri nangtung laju leumpang nuju ka lokét lima. Song formulir jeung duitna. Teu lila, formulir dibalikkeun deui. Rét kana tulisan: Timana asal duit. Keur tujuan naon? "Meni talété pisan. Duit duit kuring!" gerentes Madri bari ngagutret nulis: "Ti pangirim. Keur nyéwa imah" Song diasongkeun deui ka patugas. Teu lila prosés réngsé.
Méméh balik ka imah, Madri nyimpang heula ka Toko Sunda. Balanja jéngkol, térong, pindang bandeng jeung surawung. Keur balitungan balanjaan, torojol aya aki-aki asup ka toko bari rébo ku dagangan asakan sigana mah.
"Bah Soma?" ceuk Madri semu ngagorowok.
"Madri?" ceuk anu ditanya bari ngalésotkeun babawaanana.
"Sugan téh tos uih Abah téh?" Madri panasaran.
"Nyéta panjang pisan caritana mah" témbal Bah Soma.
"Di bandara, Abah téh dicerek ku Imigrasi sab aya catetan transfer dua ratus rébu réal ka Indonesia. Padahal mah duit téh kiriman dunungan keur nyieun masjid di lembur"

KAPALUPUH NANGTUNG

Kénging Roy Rukmana
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 05:07:32

Sebel nempo postinganana téh pada ngararonom ku kaom hawa. Padahal poto profilna mah teu kasép-kasép teuing, ngan boga hideung santen. Éta kumis urut ngurudna, duh. Ari kuring komén judes naker. Cukup ku sakecap dua kecap. Padahal hayang silipairan bari sempal guyon.

“Sakirana teu purun mah ulah mairan atuh, Nis,” walonna basa kuring méré émot ngelél. Duh, geus kapeupeuh deui mamaras téh. Ti harita ukur nyérangkeun, tara pirajeunan ngajempolan-ngajempolan acan.

“Ka mana waé ih?” torojol tina inbok. Mimitina mah diantep. Éléh déét di bales, “Aya wé, Ang!”
Ka dieunakeun beuki remen inbokan téh. Sakalieun teu nonghol leungiteun.

Geus ampir sataun kuring jeung manéhna pakait ati. Malah jangji rék mihukum. Sugan wé kapalupuh nangtung, sugan kapimilik. Batu turun keusik naék, itu purun kuring daék. Ngitung poé nu mustari nanya ka nini-aki: Hapit ayeuna kudu jatukrami. Pruk, Saptu wagé kuring ngadahup. Alhamdulillah ijab-kabul lancar. Diistrénan jadi pangantén di tepas fésbuk. ***

JALAN HIRUP

Kénging Imam Mutaqin
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 04:59:50

Kuring jeung Bapa ukur ngeluk, lir bueuk meunang mabuk.

"Maman, warah tah boga anak téh! Sing nalipak atuh. Silaing duaan téh ukur badéga. Maké hayang ka Si Nyimas Kinanti, anak déwék," sora Gan Abdul lir salésér.

"Hapunten kalepatan pun anak, Gan," Bapa dareuda.

"Rumaos abdi lepat, Juragan," kuring nyobaan nyarita.

"Ayeuna mah silaing duaan indit ti imah ieu!" curuk Juragan Abdul bentik.

"Nanging...!" Bapa katinggal reuwas.

"Indit, siah!" ceuk Gan Abdul bari téténjrag.

Bapa ngaléng kuring nu ngajingjing kantong. Ninggalkeun imah nu jadi sumber pangupah jiwa. Karérét tina jandéla aya nu nyérangkeun bari carinakdak.

Hujan peuting ngaririncik. Siga mirig haté nu ceurik.

"Neda kajembaranana, Adén. Abdi ngiring ngiuhan," ceuk nu maké baju ruwak-rawék, deku. Sorana meuraykeun lamunan.

" Gan Abdul, tuh rorompok nu di landeuh mangga linggihan ku Agan," kuring neuteup anteb.

"Duh, ulah nyebat Agan! Ayeuna mah abdi tos sanés sasaha. Hapunten abdi kapungkur," manéhna cumalimba.

RADIT

Kénging Ardhie DA Setiana
Dipidangkeun dina lapak 14 Agustus 2017 04:44:41

Munggaran panggih, imut anjeun ngagelenyu, hirup asa pinuh ku rupa-rupa kaéndahan, imut anjeun mapaésan rasa jero dada. Kuring bakal salawasna maturan jeung ngajaga anjeun. Sabab anjeun geus nyaangan harepan, jeung méré cahya kahirupan.
"Sarah, nuhun geulis, tos maparin panineungan nu éndah!"
"Wati! Jungjunan Aa, nuhun geulis, tos kersa maparin sagalana kanggo Aa."
Tring..sora WA disada.
"Say, di mana?"
"Nuju damel Tante."
"Bohong. Tante apal kamu keur di café nya!"
"Cius Tante! Radit nuju damel"
Ceuli karasa panas basa aya nu ngajiwir bari jeung ngajorowok.

"Oohh! Jadi Radit geus teu butuh ka Tante ayeuna mah? Kadieukeun éta kartu ATM jeung kartu kredit Tante!"
"Eh, Tante Mona, tos lami aya di dieu?"
Rét Radit ngalieuk ka tukang, plak, plak, sora dampal leungeun Tante Mona nyabok pipi.
Sarah jeung Wati nu keur diuk silih pelong.

ALHAMDULILLAH

Kénging Ade Fathu Rachim
Dipidangkeun dina lapak 13 Agustus 2017 23:14:27

Deuh, mun lain jikan geus dikèprèt mantèn! Keur ngeunah nyegrèk kalah digugudrag. Piraku èlèh ku hayam. Tuh, subuh-subuh geus kokorèh. Tanginas. Rikat. Produktif....
Kami gè lain teu hayang gorèjag. Ngan ngèntèpan bulu panon asa leuwih adem. Balukar virus hutang awak kalah loba ramohpoyna batan jagjagna. Seug komo bibilintik ukur nandonkeun bèngkèl tambal ban. Iraha dèk beuntana? Nu bitu ban sapoèna tara leuwih ti limaan. Nu tatamba maharna 20 rèbu. Geus kajudi balukarna....
Ngabantingkeun sarung. Karayap muru bèngkèl. Lulungu. Kakara bieu awèh salam. Jam 5 subuh. Dèk boga pasèn ti endi? Ngulutruk nyarèkan manèhna. Na hatè.
Gerung... reg sèdan pulas panci.
"Bitu, Mang...!"
"Mangga...."
Sapuluh menit bèrès. Handay atuh. Kekepruk. Song dua lambar beureum. Buncelik.
"Ageung teuing, Dèn!"
"Kanggo Emang. Asa katumbu umur. Rusuh. Untung tos aya nu muka...."
Geleser..., ngajauhan....
"Alhamdulillah...."
Ti panto dapur indung budak ngacungkeun jempol....

BUNTIL

Kénging Abdul Haris
Dipidangkeun dina lapak 13 Agustus 2017 22:37:53

Nyi Nolis ceuceuleuweungan jabaning ngomongna kasar, ku Mimih darling diguar. "Gélona téh, alatan ku dinyenyeri.." pokna. Arogan. Laju, tréng-tréng-tréng... si Sadul modonghol, diomongkeun... "Inyana téh jomblo kasép, najan dagang cuangkina henteu payu, tapi hépi bé... hahaha.." biwir monyongna nyakakak. "Atuh beulian, Ceuk, wkwkwk...!" ceuk Ceu Liah. Rét. Ka Téh Néti nu ngabiur ngelaksonan, minangka gaganti nabé. "Eumh, wanita karir santun nan cerdas, seuksés tapina katémbong kingkin.." cenah. "Ulah kitu, Mih, ah.. haha!" celuk Ceu Sari. Ngahaminan.

"Tah, nu anéh mah haji Tika, sangkilang boga salaki, beunghar, tapina bangun teu bagja.." digosipkeun ogénan. "Ah, heuheu.. nyanyahoanan, Mih..!" omong Nay. "Loba anu \'kesepian\', nya..?" si Mimih mingkin ngabudah. Eureun-eureun bacéo téh, nalika kawénéhan Ceu hajjah lalar, mani layeut direujeungan salakina. "Uluh, panjang umur.." gumerendeng. Seseblakan.

"Asalamualaikum, teu ka pangaosan, Mih..?" galéhgéh. "Tet..teu gaduh réncang, Néng Hajj.." sepontan. "Euleuh," gerentesna, kakara nyadar. Ujug-ujug hararendeg. Loba ketak meunteun deungeun, dalah hirup manéhna ogén nyorangan.***

JENTRÉNG KACAPI

Kénging Atiqa Naim
Dipidangkeun dina lapak 13 Agustus 2017 21:45:29

Kacapi ngalangeu \'na amparan rasa. Ragamang réma-réma noélan ragana.
Jentréng... Ngawirahma tembang katrésna, éndah ngalagena. Mépéndé haté, ngusapan rasa.
Jentréng... Ngapungkeun kuring jeung manéhna. Ngajomantara mapakan méga.
"Kang, antosan...!" Ngarenghik ogo.
Ngéléhan ngadagoan, nyaruakeun wirahma sangkan genah karasana.

Kacapi ngarahuh. Nyareri awak dibetotan satakerna.
Wirahma mimiti mancawura, teu puguh kadéngéna.
Jentréng... Tembang durma ngaduruk rasa.
"Hapunten abdi Kang, teu tiasa nohonan jangji satia," manéhna nginghak.

Jentréng... Wirahma nalangsa, nyeuit ati nyuat rasa.
Jentréng kacapi dibaturan ku suling nu ngagelik milu ceurik.
Jentréng... Wirahma rasa geus teu mirasa.

Kacapi dibawa ngalalana mapayan tapak-tapak carita jeung manéhna.
"Capé atuh euy!" Kacapi ngarahuh.
Anteng ngajanteng. Ukur bisa neuteup ti kaanggangan mangsa manéhna keur nyeuseup ma?u kabagjaan.
Cimata ngamuara ka sagara angkara murka.
Jentréng kacapi ngupahan, mépéndé haté nu keur marudah.