Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 06 Agustus 2016 02:59:25
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Senén, 16 Januari 2017 06:47
Kang Mohen: " Sampurasuun..."
Ahad, 08 Januari 2017 23:29
Roni Rohendi: " Assalamualaikum, ngiring ngaderes palih..."
Rebo, 04 Januari 2017 07:41
Aris Siswanto: " ..."
Rebo, 04 Januari 2017 03:02
Elan Sudjanamihardja: " datang katimgal tarang tea meureun nya. nya bade ngiringan didieu yeuh da geuning ari nyiar pangarti mah tue aya watesna, boh umur atanapi tempat, sugan we aya paedah sareng mangpaatna. sim kuring ti aachen, jerman watesan ka walanda sareng belgia, elan sudjanamihardja, ari di aachen mah barudak mahasiswa nyarebatna..."
Ahad, 01 Januari 2017 22:33
Ridwan Melodian Plain: " Sampurasun..."
Jumaah, 30 Désémber 2016 06:12
Dayat Iskandar: " Combrek! Lir obor baralak. Ngaguruh sagebragan, tuluy simpe. Balik ka asalna...."
Salasa, 20 Désémber 2016 01:21
Atton Rustoni: " Sampurasun... Assalamualaikum... Seja nyungkeun widi amengan, tur Ngiring ngaderes di palih dieu. Hatur..."
Rebo, 14 Désémber 2016 08:33
Oten Ariskov: " Assalamu'alaikum....."
#
Manuskrip téh nyaéta kumpulan naskah pibukueun. Manuskrip fiksimini pikeun ieu...
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...

SARÉWU INDUNG

Kénging Éboéd
Dipidangkeun dina lapak 28 Juni 2016 22:56:21

Purnama kari sabeulah. Nyésakeun cahaya nu teu pati ngempur. Guluburna surem. Sasurem haté hiji jajaka nu keur anteng menekung di juru masigit. Husu, ngitung léngkah nu geus kalarung. Keclak cimata maseuhan saamparan sajadah. Nyeungceurikan dirina. Nyeungceurikan tapak-tapak nu geus kasorang. Disaksian ku tiis jeung simpéna peuting.Maju ka janari. Mingkin husu. Kalan-kalan buuk panjangna ririaban, katebak hiliwirna angin nu moncor tina sesela jandéla masigit nu méléngé. Haténa jumerit, nyanyambat nu miboga dirina. Karumasa nyangkaruk jeroeun dada. Aya nu nyérését, nurihan léngkob haténa.Dumadakan. Séor...! Sora angin ngabintih. Ti langit, cahaya putih ngabarasat nojo masigit. Ngabulen. Ngagulung. Ngabetot nu keur husu mumbul ka langit. Manéhna kumalayang di antara méga-méga. Mingkin luhur, mingkin luhur, mingkin luhur.Di langit ping pitu. Manéhna nyakséni saréwu bulan, cahayana moncorong tapi linduh. Dina unggal bulan, aya pameunteu indungna nu salila ieu teu weléh dipikabogoh.

SAPU JAGAT

Kénging Zév MyZoul
Dipidangkeun dina lapak 26 Oktober 2015 22:46:08

Langit tobros ku du'ana nu ngaruhit. Peledug, kaduruk. Laju marékplékan jadi yutaan kembang seuneu. Pating-belesur. Ngajalalegur, niban lemah. Neunggar imah. Nembrag kasur. Jagat inggeung.
Nu boga du'a kareureuwasan. Caméot kasedekkeun ku nu pating-polotot.
''Gara-gara siaaa!'' ceuk nu bentik curuk.
''Teu suka ku aing dunya dirurujit?'' sengor nu teu maké kolor.
''Pan kami nu nyusuan dunya téh, Deuleu!'' nu teu maké kutang milu keuheul.
''Bedokeun tah du'a téh siah!''
Éar, galécok ti jelema-jelema nu geus kabeuleum jadi areng. Harangit.
''Gustiii, Nu Maha Welas tur Maha Asih...,'' gerenyem-gerenyem.
Jagat jempling.
Saban haté ngadaru'a nu sarua. Khusu naker. Ménta kasempetan nu kadua.
Du'a-du'a sareungit naker. Nyambuang. Pating-kalayang. Ngatumbiri. Nambal langit anu semplék. Hawa engap ku du'a nu pasesedek. Silih-dedetkeun.
Beledug! Jagat maksiat bitu. Bersih sapisan. Langit lénglang. Dunya caang.
Nu ngadu'a mimiti, ngagukguk. Sumegruk. Karumasa nyangkaruk na raga ungkluk.***

SESEMPLÉKAN

Kénging Tatin Sardjiman
Dipidangkeun dina lapak 26 Oktober 2015 11:37:38

Cika-cika enyay-enyayan tina nétrana,
basa sakolébat kuring paamprok jeung manehna.
Kuring kasengsem. Hampura kuring. Cing tingali kuring, geura artikeun ieu teuteup nétra kuring, kuring kabéngbat ku teuteup anjeun. Haté degdegan mangsa panggih tadi jeung anjeun. Hampura kuring. Harepan mimiti mesat ngawang deui. Kuring hayang ngaranggem sulintang. Hiukna angin lalaunan ngahiji jeung rupaning kelir, ngawangun impian bagja, ngabayangkeun deui imah katumbirian.
Duuuh... Haté téh geuning dlaif. Hampura kuring. Ieu haté asa lain milik kuring deui. Kuring mitresna anjeun, rasa diri hayang jadi milik anjeun.
"Umaaah...!"
"Dalem, Abah!"
"Nuju naooon?"
"Nuju ngaduruk runtah, Bah."
Lung kertas ungkara rasa na aksara meunang ngotrét kana ruhak. Sakotépat béak, laju jadi silalatu. Keun teu kudu ditulis, da rék dikirim kamana?

KRD LASTEU

Kénging Agus R Munggaran
Dipidangkeun dina lapak 26 Oktober 2015 08:14:36

Teu kahalangan ku umur, mangsana katresna ngancik deui mah alam dunya asa béngras. Sumanget ngagedur deui!
Nganjang, tangtuna gé béda jeung jaman keur ngora baheula. Ngobrol teu pati jongjon da bari diréwong ku renghik budakna nu bungsu atawa kaselang ku Si Cikal nu laporan itu ieu di sakolana. Teu ieuh asa kaganggu! Nganjang lain ukur rék sosonoan jeung manéhna. Buleud niatna gé rék mikanyaah ‘berikut pakétnyah’.
Kasono kapegat ku samporétna waktu, KRD nu lasteu jurusan Cicaléngka moal lila deui liwat. Sanggeus pamitan gura-giru muru setatsion, tumaninah ari geus peuting kieu mah dina karéta téh.
Anjog ka setatsion Rancaékék, jrut turun laju muru tempat parkir.
Karék gé rék nyetater belentrang sora nada panggil bbm disada, panasaran dibaca “Lis, urang mah rajeun téh aya nu ngapélan datangna numpak KRD. Asa teu purun lah!” Ngahuleng! Ti manéhna, kawasna mah salah kirim.
“Are you lonesome to night…” Galindengna Anne Muray minuhan rohangan mobil.

DEWI SRI

Kénging Roy Asmarandana
Dipidangkeun dina lapak 25 Oktober 2015 21:15:17

"... Béas raskin tos tiasa dicandak. Ka nu tos gaduh kupon, langsung waé ka bumi Pa RW...," nongtoréng na toa masjid.
Brul nu tos biasa meunang jatah, nyokot hancengan séwang-séwangan.

Srék.. Srék, Ceu Eha napikeun béas semu geuneuk jeung loba kutuan di lawang dapur. Anteng milihan sérah ku leungeun katuhu, nu kéncana nunjal nyiru.
"Deudeuh teuing, Ceu!" Halimpu, sora hareupeun.
"Muhun, Neng!" Ngagebeg. Saha nu datang?
"Gentosan ku nu ieu, nya!" Nu geulis ngasongkeun kérésék, eusi béas.
Teu ngawalon. Satengah teu sadar, eusi nyiru di kana bobokokeun. Song, barter. Can gé kumpul pangacian. Léos, nu geulis dikabaya bodas ngiles.

Pasosoré di balé désa geus simpé, kari Ki Ulis keur ngaréngsékeun laporan.
Kulutrak bray.
"Sampurasun...!" Halimpu, sora ti lawang.
"Ram... Rampés...!" Ulis kagét, "Aya kaperyogian naon, Neng?" Neuteup nu dikabaya bodas.
"Iyeu badé nyanggakeun béas." Ngasongkeun boboko, "Cik cobian ku salira. Kumaha rasana sangu tina béas hapeuk geuneuk tur kutuan?" Sorot socana silalatuan.

REUWAS

Kénging Hadiwijaya
Dipidangkeun dina lapak 24 Oktober 2015 12:48:49

Wanci isuk-isuk. Langit medem. Kaayaan sabudeureunna matak hémeng katempona. Tara ti sasari. Teu katénjo jelema nu tatan-tatan rék indit ka tempat pagawéanana. Manuk piit nu biasa euntreup bari tinggarajleng kana suhunan imah. Teuing kunaon, teu katémbong. Dumadakan. Jelema tingberetek lalumpatan. Teu kolot, teu budak. Teu awéwé, teu lalaki. Réang tingjarerit. Kaayaanana matak harénghéng, pikasieuneun. Sakedap nétra. Kapireng aya sora tarompét nu ditiup rosa nakeran. Ngajelengéng kana ceuli-ceuli nu tara daék ngadéngékeun perkara hadé jeung bener. Jelema mingkin réang tingjareritna. Leungeunna narutupan ceulina, nu mimiti merebey kaluar getih kentel. Jelema beuki tingbelecir lalumpatan. Badis anak panah, nu kaluar tina gondéwana sinatria Arjuna. Gunung-gunung patingjelegur, bari ngutahkeun lahar panas. Gedong-gedong sigrong, nu biasa dipaké ujub jeung takaburna jelema, ngadadak raruntuh, digénjlongkeun ku lini badag. Kuring nu nyaksian kajadianana, ukur bisa ngeclakkeun cipanon. Teu sadar, pamajikan nyampeurkeun.
"Pah, nuju nongton pilem naon?" pokna, ngagareuwahkeun.

KASATIAAN

Kénging Emalia Ilyas
Dipidangkeun dina lapak 24 Oktober 2015 10:34:05

Bantal geus kacida lépétna jeung bau cimata nu mindeng cipruk. Teu kapoé.Hawa kanalangsa kukurilingan sakulibeng kamar.
Kulutrak panto.
"Néng...," halon.
Biwir dibenyéng, sangkan imut. Bantal wadah cimata gancang disumputkeun. Malik neuteup nu ngajanteng. Gagah jeung gandang. Dina setélan jas jeung dasi. Nyurup pisan. Hanjakal bet nguyung.
Gentak disampeurkeun. Ka dua pipina diusapan pinuh ku kadeudeuh. Gep, leungeun kuring dicekelan.
"Bolaykeun we nya?" haréwosna. Neueulkeun ramo-ramo kuring kana dadana nu gumuruh.
"Abdi ikhlas, Akang. Rido..., sumangga geura angkat ku pangjajap kanyaah abdi."
"Naha atuh teu kersa nyarengan?"
"Abdi istri nu gaduh kénéh rasa, sanés malaikat nu suci ati. Wayahna...."
"Kajeun teu gaduh turunan tibatan ngaraheutan Enéng," pokna dareuda.
Hayang teuing ngabedahkeun cimata dina dadana. Tapi pan ieu lalakon téh kuring nu ngajurung-jurung. Bari ituna ikhlas jadi nu ka dua.
Ahirna mufakat. Kuring ngeukeuweuk atina, ragana panganténan di peuntaseun carita. Pikeun sirung-sirung ngora karajaan cinta kuring, Manéhna jeung..., Maru!

SAJADAH EMA

Kénging Éboéd
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2015 18:51:41

"Tong dipindah-pindah!" Taya nu wantun ngukumaha, ngampar pengkereun pisan paimbaran. "Éta téh mas kawin ti Apa hidep, mun Ema solat na sajadah éta asa diimaman ku anjeunna." Bari jeung saleresna, sajadah éta pisan nu dianggo unggal Ema netepan sanaos tos kaciri semu kucel. Komo saparantos dikantunkeun ku jenatna Apa, can kantos ningal Ema nganggo sajadah nu sanés. Maskét. Sakali waktos, sajadah diseuseuh ku si Bibi. Hideng ti dituna mah, pédah tos lami teu ngambeu cai. Na atuh, si Bibi diseuseulan laklak dasar. Nembé ningal Ema nyeuseul sapertos kitu. Si Bibi, ngayekyek. Ngeluk, rumaos lepat.

Ema téh nyaah pisan kana sadaya barang kakantunan Apa. Mung, kana sajadah mah asa aya langkungna. Malihan mah Ema téh kantos sasauran, omat mun Ema nyusul Apa pangrawatankeun. Duh, bagja temen janten sajadah. Dipikameumeut ku Ema nu soléhah.

Kep. Sajadah ditangkeup pageuh. Laju diambung. Sanaos tos lalayu sekar, seungitna henteu leungit. Sup, disimpen na tumpukan lomari pangluhurna. "Mugia Ema sareng Apa diriksa ku Mantenna." Teu karaos aya nu ngeclak tina juru soca.

NOK

Kénging Abah Sarjang
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 14:03:48

Langlaeu hariring tarling ngayunambing ‘na jempling peuting. Lebah umpalan méga, kumalayang kalangkang tineung, laju eunteup ngamanglé kembang, nyambuangkeun arum kamelang.

Nok, rasa urang nu kamari saragana-saragana, kiwari jadi saraga. Kahayang nu nyungsang patukangtonggong, ayeuna sapamadegan. Tétéla cinta téh tungtung alesan, nepungkeun dua warna sagara nu béda, ngaraketkeun layar pamayang nu anggang.

Nok, pucuk paré bagén pérang, siki-siki pibiniheun nitih akar satutas disaba ibun. Anjeun ringsang kuring gagang, nampanan haliwuk teduh, jengér srangéngé jeung baseuhna kanyaah hujan.

Usum-usum sanghareupaneun, pinasti tan leuwih mangprang. Lindu ngamuk nyasaak parahu, bintih jaladri mangpéngkeun arah. Urang kudu tigin maca mata angin, nangtukeun laratan darat, labuhan panyangsangan badan.

Dina tresna, urang ngajangkepkeun jangjang. Sapu nyéré sasimpayan silih kaléng sosonoan, leumpang bareng muru rohang pajaratan. Lebah rénghap panganggeusan urang ngedeng réréndéngan, jero sédong handapeun padung. Ngalalakon séwang-séwang.

SI ÈTA

Kénging Donny Jatnika
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 13:51:12

Mimitina ngarasa keueung, aya nu niupan punduk. Lila-lila biasa. Bakating ku mineng, datang kawani. “Cicing siah!” Kuring aral. Orokaya tambah ripuh. ‘Si Èta’ niupan barang-barang luhureun meja mun Kuring keur konsèntrasi. Teu kaur bèbèrès, paburantak deui. Ide-ide kabawa ngapung.

Sakali waktu keur ngaroko. Serebung haseup. Hiuk angin kana beungeut. Haseup roko asup kana tikoro. Nyelek. Panon peurih. “Kurang ajar siah..,!” bari malèdogkeun piriwit nu nyampak. Belewer. Reg, eureun. Piriwit kakalayangan.

Priiit! Priiit! ‘Si Èta’ niupan teu eureun-eureun. Tambah jangar. Rikat ditèwak, lep disakuan, lumpat kaluar. Pret, pret, disadana robah. “Ngèrakeun Siah!”. Piriwit dijejek, dikekesek. ‘Si Èta’ ngambek, niupkeun runtah-runtah jalan. Kuring pakupis, hut-hèt sibuk sorangan. “Nyingkah Siah!”

Lar tukang putu ngaliwat. “Tulung Mang!” manèhna ukur ngarèrèt, nyèrèngèh. Reg, panarajang eureun. Plak-pluk runtah maruragan. Kuring taki-taki. Serangan teu datang deui.

Bari ngatur napas, mencrong tukang putu nu ngajauhan, lila-lila ngaleungit. Sora jujuitanna beuki tarik. ‘Si Èta’ meunang cococoan anyar. “Indit siah!”**

JANARI KA DALAPAN LIKUR

Kénging Aam Amarullah
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 13:49:31

Beuteung mendeyang. Leumpang ngagéang. Dina awak mimiti sagala karasa. Teu dijadikeun ngarasula. Niatna tetep panceg. “Mamah nyaah ka hidep.” Gerentesna unggal-unggal. Ngusapan beuteung. Teuing ti mana manggih kecap “nyaah” jeung “hidep.” Ujug-ujug kaluar kitu waé tina biwirna. Gap kana susu kehamilan. Dua séndokkeun deui. Cur dicaian. Teu pinuh.

Girimis ngepris mirig janari. Teuteupna anteb kana lancah nu keur nyayang di juru témbok. Pipikiranana ngacacang. Inget ka kolotna. Indungna nu boga kasakit bronhitis. Suku bapana nu kokorédeun. Indit ka huma, nimu suung. Kahirupan basajan di lembur. Dalit dina panineunganana.

Rénghap.

Kumejot hayang balik. Ngan karumasa ngajadi taméng nu mugagkeun karepna. Ras ka sobatna nu sasat ngagebluskeun manéhna kana karamba nirca. Maksa ngalakonan hirup siga manékin. Daék dikitu-kieu tanpa bisa hojah.

Duit ladang ngajual microwave ampir érép. Lebaran dua poé deui. Reup peureum. Satékah polah ngagedurkeun takbir jeroeun dadana. Ngéléhkeun sora-sora nu teu weléh nongtoréng, “Gugurkeun! Moal payu ublag bucitreuk mah.”

ENTIK

Kénging Ahmad Jayus Rusdi
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 11:12:42

Jam sawelas peuting, budakna nu umur lima taun ngéar ceurik teu eureun-eureun. Di pipir imah aya Si Belang nu kabeneran ngalanto ka lembur.
"Jempé siah sieun Entik..!" Ceuk indungna.
Jep..éta budak teu kareungeu deui ceurikna.
Si Belang nu di pipir imah panasaran. Naon cenah entik teh? Éta budak nepi ka jempé sieuneun.
Tuluy Si Belang asup ka kandang domba nu kosong euweuh dombaan, jeung rada poék da deukeut dapuran awi.
Tuluy depa, bari pikirna rék nungguan sigah kumaha entik téh?.

Kira-kira jam satengah dua janari. Aya bangsat duaan jarangkung gedé, maksudna rék maling domba.
Si Belang disangkana domba, digotong ku duaan, saurang nyekel suku hareup saurang deui suku tukang.
Si Belang ngadégdég sieuneun, pikirna sigahna ieu entik téh!.

Barang kanu rada lega kacaangan ku cahya bulan.

"Maung...!" Ceuk bangsat duanana bari ngabalangkeun Si Belang.

"Entikkk..." ceuk Si Belang tibuburanjat, tipaparétot, ngajauhan bangsat.

SHAUN THE SHEEP

Kénging Hamim Wiramihardja Coèlho
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 11:06:21

Wanci haneut moyan. Alun-alun pinuh ku jalma. Jul-jol ti madhab papat, maraké pakéan luyu jeung nu didukungna. Nu di kulon, bajuna béda jeung nu cicing di beulah wétan, kitu deui nu di kidul jeung nu dikalér ogé. Béda.

Maju ka beurang. Hawa nyongkab. Nu ngadukung ieu, ngalédék ka nu ngadukung itu, dikiruhan ku nu ngadukung anu. Hog-hag. Der, paraséa rongkah, batu jeung botol urut cai nginum pating belewer. Nu bolostrong, ngandelkeun peureup jeung sukuna. Garalungan.

"Woi..., meunggeus, eureun heula!" Kuring ngagorowok maké toa, nangtung luhureun konténer, "Ka darieu heula ayeuna mah, urang dahar, méh aya tanaga deui!" cekéng, bari gugupay. Bereyek nu keur paraséa lumpat paheula-heula nyokot hancengan dahar séwang-séwangan. "Ari arilaing paraséa marebutkeun naon?" cekéng, panasaran. Taya nu ngajawab saurang gé. Maranéhna saregut ngadahar jukut.

KAKAWÉN

Kénging Ari Andriansyah
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 10:52:43

Campala Ki Umri noroktok. “Kembang sungsang, gotaka rawis wayang...” kakawén langgam gangsa ngagalindeng deui tina haroshos sorana. Medar galur Bisma Rubuh kameumeutna. Rénghap-ranjug. Lir ngahégakan netek panineungan likuran taun kalarung. Mulangkeun kajayaanana minangka dalang sohor, saméméh dicerek alatan ngiritik pamaréntah.

Ranteng urat beuheung ngoyagkeun kulit marondoyot katut beuheung tawéhwoh, nyandra saban kapeurihna. Satukangeunana, Ni Ésih satia nyérangkeun nu ngalalakonkeun kateudayaan. Kagagas. Sakapeung nyusut beueus ku tungtung kabaya leuseuhna. Sakapeung nginghak teu kawawa. Hirup mutuh duaan teu ngayuga turunan. Nyingkur di gowok saung juru lembur. Numbu umur tina melak-tandur jeung héman batur.

Beurang manceran. Nu ngalalakon beuki pogot marekkeun takdir jeung ketirna. “Kamari lain kiwari. Bihari geus tanjeb kayon, pingburi sayaga ngaweredon...” sorana wegah dipungkas. Késang ngagarajag tina haropak rupa jeung rangkebong awakna. Lar, barudak mulang sakola ngaraliwat. Maneuh tingceuleuweung tingalager ngabaribinan pintonan, “Dalang gejul...! Dalang gejul...!” Ni Ésih ngaranjug. Rét ka buruan, Ki Umri masih andekak. Campuh ngijénkeun daun sampeu.

LUNCAT DIATUR

Kénging Aris Siswanto
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 10:41:30

Dua jalma menekung nyanghareupan papan catur. Séwang-séwang anteng ngetrukeun élmu panemu. Silih intip kalemahan musuhna. Silih pancing sangkan musuh salah léngkah. Ngadu taktik jeung stratégi, kajayaan tujuan ahirna. Haus jeung lapar teu dipaliré. Di luar dor-dar gelap teu didéngé. Haseup udud ngelun minuhan rohangan.
Kocéak budak dikorbankeun, sangkan lancar proyék pangwangunan. Perwira silih siku ngadu pangaruh, pada hayang deukeut raja. Mantri digular-gilir nu penting weweg posisi.
Nalika raja dikepung musuh. Istana agréng mimiti nyongkab. Posisi beuki teu aman, lurat-léret néangan jalan kabur. Pion-pion nagih jangji. Bongan raja ngumbar di mimbar. Raja mumet ngaléngkah salah, teu saluyu jeung pasini.
Pion catur mimiti merod. Kahayang raja teu diturut. Antukna laluncatan mawa karep sorangan.
Papan catur jadi kosong, raja cuang-cieung sorangan. Waktu beuki samporét. Ampir adek jeung takdir waktu. Dua raja adu hareupan. Éléh meunang panangtuan.
Pamustungannana.
“Remis...?” Gep, sasalaman. Nyata mémang nagara catur ukur milik duaan. Rahayat mah ngan sakadar papaés kaulinan.

MATAK GATEUL

Kénging Abah Asep
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 10:21:06

"Salawè jigow lima puluh gocap saratus cepè, Bapa balik gawé karasana capè hayang di...é, hayang di..., é...!" Si Ujang ngalagu bari cecengiran.
"Sok..., sok..., dituluykeun dibabuk siah ku Ema!" Emana rikat ngacungkeun paneunggeul kasur tina hoè.
"Ih..., ari Ema. Pan Ujang mah nuju nyanyi." ceuk Si Ujang, bari murungkut.
"Nya nu waras atuh Ujang satèh nyanyina!" Emana ngagèrèwèk.
"Naha naon salahna Ujang nyanyi èta, Ema...?" Si Ujang ngajauhan.
"Sia mah moal ngarti, Sujang...! Bapa manèh, lila kèneh balik gawéna, kumaha lamun Ema gateul!" Emana molotot ka Si Ujang.

Si Ujang ngahuleng, "Nya garo atuh Ema...!" ceuk Si Ujang bari rikat lumpat, ngabecir ka luar.

KABABUK FACEBOOK

Kénging Nanang Sahbana Afnani
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 09:55:07

Jauh kacida ari disebut ahli mah, Ki Juhri kaasup rancagé mindahkeun tulisan ka biwirna. Karasa pisan mun mamatahan siga nu enya.

"Béjana si Lilis rék kawin?" ceuk Ki Juhri.
"Nya alus wé!" témbal kuring bari neundeun roko na luhur méja.
"Manghanjakalkeun maké daék, sakitu rék dijieun nu kadua." Ki Juhri nuluykeun caritana.
"Terus?" tanya kuring. Haté mah seuri, geus apal tabéatna.
"Ku kuring dipapatahan basa panggih di pasar." témbal Ki Juhri bari ngaregot cikopina nepi ka béak jeung bukurna.
"Alus!" Mang Dodo teu pupuguh mairan.
"Alus naonna ari silaing?" Ki Juhri némbal.
"Sugan wé bedo. Ku uing rék dijieun pamajikan nu kadua!" ceuk Mang Dodo bari nyéréngéh.
"Méméh ku silaing ogé, ku déwk heula!" Ki Juhri panonna muncereng.
"Dasar si kasebelan! Kamari uing ningali manéhna rerejengan jeung pisalakieunana." sora Ki Juhri ngabeledag bedas, peureupna dikeupeulkeun.
"Di mana?" Tanya kuring jeung Mang Dodo méh-méhan bareng.
"Dina facebook!" témbalna.

TANGKAL 4

Kénging Ajang Yustiana
Dipidangkeun dina lapak 23 Januari 2017 09:53:35

Indit ti béngkél tempat manéhna gawé. Gilig. Mawa sagémbolan sirung-sirung beunangna ngabungbun. Teuing sirung pitangkaleun naon boa. Digémbol dina said karancang, meunang mulung ti jarian. Sirung-sirung meunan nyokélan tina solokan di sagigireun béngkélna. Sirung-sirung nu renung tina siki-siki baud, emur, jeung beusi-beusi nu geus karahaan, tuluy dibungbun.

"Nu gélo anyar, séta mah," Teu dipaliré. Manéhna neugtreug. Leumpang ngaliwatan saban paneuteup jeung gerendeng. Teu didéngé, najan ku manéhna kadéngé.

Satengah lumpat, manéhna muru hiji gunung nu rajeg ku kakayon. Geledegan. Ceb! Ceb! Bungbunan diceceb-ceceb di sisi jalan di tengah rajegna kakayon. "Mihapé." Pondok. Tuluy ngaléos ninggalkeun harepan. Sugan isuk-géto binih-binihna jadi hiji tangkal nu leutik, nu ngaeuyeuban rupa-rupa kakayon. Atawa gaganti hiji tangkal badag nu geus ngarangrangan atawa ditebang jaman.